Werken met nieuwkomers | Ondernemen in Antwerpen

 

Knelpuntvacatures?
Werf erkende vluchtelingen met de juiste competenties aan.

Onze arbeidsmarkt kampt met knelpuntvacatures – uw bedrijf misschien ook. We ondernemen al heel wat acties om daar iets aan te doen: VDAB-opleidingen, acties in specifieke sectoren via Talentenwerf, Talentenfabriek, Talentenstroom en Zorgtalent. Die lijst werd zopas nog wat langer. Want we voegden er een verkort traject naar tewerkstelling voor erkende vluchtelingen aan toe.

Het idee is simpel: elke dag komen nieuwkomers onze stad in. Vaak hebben zij vaardigheden of diploma’s uit hun thuisland. En geregeld zijn ze bedreven in jobs die u maar niet ingevuld krijgt. De win-win ligt voor de hand.

Erkende vluchtelingen tewerkstellen lijkt misschien niet de meest evidente stap. Maar het is vermoedelijk ook niet zo lastig als u het zich voorstelt. Op deze webpagina leggen we uit hoe de verkorte procedure voor erkende vluchtelingen in elkaar zit, en krijgt u antwoord op al uw vragen.

lees meer hier

Geplaatst in solidariteit | Een reactie plaatsen

Gemeentes en OCMW’s proberen daklozen te weren – Apache

 

Een dakloze die moet bewijzen dat de brug waaronder hij slaapt al enkele maanden zijn thuis is, of een sociaal assistent die ’s nachts in het park een aanwezigheidslijst invult. Het zijn geen fictieve voorbeelden. Daklozen moeten een postadres hebben om bepaalde zaken te kunnen regelen, maar hebben het erg moeilijk om zo’n adres te bekomen. Manuel Chiguero, spreekbuis voor daklozen, spreekt van een besparingsmaatregel, “want wie een postadres krijgt, heeft misschien ook recht op een leefloon.”

Daklozen hebben een referentieadres nodig om post te ontvangen, een nieuwe identiteitskaart aan te vragen, een uitkering te ontvangen of te stemmen. Wie geen woonplaats heeft, kan een postadres opgeven bij vrienden of familie, maar daklozen hebben vaak juist een erg beperkte sociale kring. Bovendien hebben vrienden en familieleden angst voor problemen met bijvoorbeeld schuldeisers, ook al kan een deurwaarder niet aankloppen bij zo’n referentieadres. Daarom zijn daklozen vaak aangewezen op het OCMW.

Extra voorwaarden

OCMW’s maken het voor daklozen vaak extra moeilijk. Dat blijkt uit een recent rapport van Netwerk Tegen Armoede. De meest recente gegevens dateren van 2010. Toen kende 75% van de kleine OCMW’s, 65% van de middelgrote en de helft van de grote OCMW’s zelden tot nooit referentieadressen toe.

“Een aantal OCMW’s legt extra voorwaarden op die niet in de regelgeving staan”, weet Arne Proesmans van Netwerk Tegen Armoede. “Wij zien ook dat sommige OCMW’s en gemeenten strikter zijn dan wat de regelgeving voorschrijft. Zo zijn er vaak onnodige discussies over of de dakloze al dan niet op het grondgebied verblijft, of over een te hoog inkomen. We zien zeer grote verschillen tussen gemeenten en OCMW’s, maar naar de redenen daarvoor hebben we meestal het raden.”

Zeker is dat de regelgeving voor veel discussie zorgt. Soms is ze ook gewoon slecht gekend, zoals in kleinere gemeenten, die er maar een paar keer per jaar mee te maken hebben.

Foto: Flickr / (c) FaceMePLS

(Foto: Flickr CC © FaceMePLS)

Politieke keuze

Daarnaast zijn er ook OCMW’s en gemeenten die de wet bewust negeren en geen referentieadressen toekennen. Of ze dat doen vanuit politieke motieven weet de armoedeorganisatie niet. “Maar het politieke discours tegenover daklozen bij sommige lokale besturen, gecombineerd met het beperkte cijfermateriaal waaruit blijkt dat sommige OCMW’s zelden of nooit een referentieadres toekennen, doet toch vermoeden dat er in een aantal gemeenten meer aan de hand is”, staat te lezen in het rapport.

Over welke gemeenten en OCMW’s het gaat, wil de organisatie niet kwijt. Apache ging op zoek naar recente cijfers van het aantal referentieadressen voor daklozen per gemeente, maar konden die niet verkrijgen via armoedeorganisaties of de overheid. De Vlaamse Vereniging van Steden en Gemeenten (VVSG) heeft geen weet van Vlaamse gemeenten die referentieadressen bewust niet toekennen. Nochtans spreekt het rapport van Netwerk Tegen Armoede over situaties in zowel Vlaanderen als Wallonië.

“In een aantal concrete gevallen hebben we de indruk dat binnen het OCMW of de gemeente van bovenaf richtlijnen zijn meegegeven om de regelgeving veel strikter dan wettelijk mag of zelfs helemaal niet toe te passen. Maar echt hard kunnen we dat niet maken, want we baseren ons op getuigenissen van daklozen en hulpverleners”, wil Proesmans nog kwijt.

Leefloon

OCMW’s zijn bang voor een aanzuigeffect. Als een dakloze een referentieadres ‘krijgt’, zou hij ook weleens met andere kwesties bij hen kunnen afkomen. Maar dat is volgens Nathalie Debast van de VVSG net de bedoeling. Een referentieadres geven aan een dakloze geeft meteen de mogelijkheid om het vertrouwen te winnen en een hulptraject op te starten.

Manuel Chiguero: “Dat OCMW’s moeilijk doen om referentieadressen toe te kennen is een besparingsmethode van de overheid. Wie een referentieadres krijgt bij een OCMW heeft misschien ook recht op een leefloon”

Manuel Chiguero, een ex-dakloze die zich nu inzet voor de belangen van daklozen, formuleert het scherper. “Dat OCMW’s moeilijk doen om referentieadressen toe te kennen is een besparingsmethode van de overheid. Wie een referentieadres krijgt bij een OCMW heeft misschien ook recht op een leefloon.” Leeflonen worden voor 55% tot 70% federaal terugbetaald. OCMW’s nemen dus zelf ook een deel van de kosten voor hun rekening.

Aangetekende zending

Het rapport van Netwerk Tegen Armoede haalt bizarre voorbeelden aan. Zo geloofde een OCMW niet dat een man van 25 dakloos was omdat hij er te netjes uitzag. Nochtans sliep hij al enkele weken in het park van de gemeente. In de buurgemeente, waar hij vandaan kwam, wilden ze hem niet helpen omdat hij daar niet verbleef. Een ander OCMW wilde een dakloze pas een referentieadres geven als hij kon aantonen al zes maanden op het grondgebied van de gemeente te verblijven. “Hoe doe je dat, aantonen dat je onder een brug slaapt?”, vraagt Chiguero zich af.

Soms gaat het nog een stap verder. Een OCMW gaf een sociaal assistent de opdracht om ’s nachts op plekken zoals het park en het station te zoeken naar daklozen. Wie in een maand tijd bij twee opeenvolgende controles niet werd gevonden, raakte zijn referentieadres kwijt. Bovendien sturen sommige OCMW’s de beslissing of een dakloze al dan niet een referentieadres krijgt, aangetekend op. Hoe je een aangetekende zending ontvangt zonder een adres te hebben, is maar de vraag.

Lees meer: https://www.apache.be/2017/04/03/gemeentes-en-ocmws-proberen-daklozen-te-weren/ © Apache

Geplaatst in gemeenschap | Tags: | Een reactie plaatsen

Zeeenzucht – samen cultuur ondernemen

Wat is zeeenzucht?

zeeenzucht is het netwerk rond Cultuurcentrum De Grote Post van maatschappelijk verantwoorde ondernemers die cultuurbeleving een warm hart toedragen. Door hun engagement verhoogt zowel het aanbod als de kwaliteit van de voorstellingen en de werking binnen De Grote Post en dragen ze bij tot de groei van algemene cultuurinitiatieven.

Het textielkunstwerk van Mia Nollet in de grote zaal van De Grote Post symboliseert dit netwerk en maakt de band tussen de deelnemende ondernemers tastbaar. Hun inzet en motivatie vormen samen zeeenzucht.

Laat u inspireren door creativiteit en neem deel aan zeeenzucht. Laten we samen cultuur ondernemen.

Kent u iemand die misschien ook geïnteresseerd is in zeeenzucht?

Laat het ons weten

Nota : Voor 521,51€ met btw is er, voor één jaar, een zetel met uw naam geborduurd; artikel hier 

Geplaatst in Non classé | Een reactie plaatsen

The New Rules of the Syrian Conflict

Nota: de artiest woont nu in Oostende

The project is about simplifying the meaning of the conflict in Syria and drawing small icons to refer to some issues in the daily life of Syrian families and Syrian people.
The purpose of choosing those simple elements (electricity source, light, food, movement, transportation and so on) was to draw attention to the fact that war has changed everything in our routines and daily lives and has made it harder in all those aspects

Work as part of Urbegony – Architects Without Borders.Syria group

Click on image to view full project


Families are smaller, some of their members don’t live anymore. There is no family that doesn’t feel the bitterness of losing one of their members because a bomb of a shutting or mabye drawning in the sea trying to escape the war

Geplaatst in Kunst | Een reactie plaatsen

Herinneringen van een oorlogskind

Filmvoorstelling “Herinneringen van een oorlogskind 1939-1945” een documentaire over en van Alfons Vandenbussche
Donderdag 27 april 2017 om 20 uur in het Stadsmuseum Oostende, Langestraat 69
Een organisatie van Heemkring “De Plate”
De maker wordt vooraf geinterviewd door mevrouw Babette Weyns, master literatuur en geschiedenis (UGENT) gespecialiseerd in de Tweede Wereldoorlog in België en medewerkster bij prof. Bruno Dewever. Na de filmvoorstelling is er nog kans voor vraagstelling die zij ook zal modereren.

Deze film ging in première in Gistel in mei 2016 en kende een groot succes. Daarna kwam hij naar Oostende in Vrijstaat-O voor een bomvolle zaal. Ook in Koekelare waar de maker anderhalf jaar gewoond heeft na de oorlog werd de documentaire onder grote belangstelling in CC De Balluchon in september 2016 vertoond .

L’image contient peut-être : 1 personne, gros plan et texte
Geplaatst in cultuur | Een reactie plaatsen

Tien (van de 75 redenen) waarom u ‘Sprakeloos’ moet zien (15/03 in Kinepolis)

Tien (van de 75 redenen) waarom u ‘Sprakeloos’ moet zien

We houden oprecht van ‘Sprakeloos’. En we hopen voor u hetzelfde. Al was het maar omdat u er deugd van zult hebben, meer mens zult worden.

De film vertelt hoe het leven van de succesvolle schrijver Jan Meerman ondersteboven wordt gekeerd wanneer zijn moeder onverwachts een beroerte krijgt. De flamboyante en levendige dame die hij altijd heeft gekend verliest haar spraakvermogen en kan zich alleen nog uitdrukken in jammerlijke kreten en brabbeltaal.

Jan worstelt in deze moeilijke periode met de deadline van zijn nieuwe roman. De confrontatie die Jan moet aangaan met zijn moeder dwingen hem om alles in vraag te stellen, ook zijn literaire prioriteiten.

We hadden 75 redenen kunnen bedenken waarom u deze film niet mag missen, maar omdat u geen tijd mag verliezen om de film te gaan zien, beperken we ons tot tien.

1)    Hilde Van Mieghem heeft de durf gehad om een film te maken die op het boek gebaseerd is, en die toch anders is, die los staat van het boek.  Het gebeurt niet zo vaak dat een schrijver van een boek zo fel achter de verfilming staat. Herman Koch verguisde onlangs nog de Amerikaanse bewerking van ‘Het diner’ op het filmfestival van Berlijn.  Het enthousiasme van Tom Lanoye spreekt boekdelen. Van Mieghem schreef samen met Bert Scholiers maar liefst 21 versies van het script, dat echt afstand durft te nemen van de roman. Of hoe een bestsellende roman best wel eens een kaskraker zou kunnen opleveren.

2)    Viviane De Muynck overtreft zichzelf nog maar een keer.  In oktober kreeg ze nog de Carrièreprijs van de Acteursgilde, maar haar strafste rol moest toen nog komen. Als je leest in een script wat haar te doen staat in de film, dan denk je : 95 % zeker dat het niet werkt. Een afasiepatiënte spelen druist zo in tegen de mogelijkheid van enige naturel. Maar wat zij ermee doet, daar kan je alleen ‘chapeau’ tegen zeggen.  Geen wonder dat ze zo graag hoeden draagt.

3)    Stany Crets zet een heel andere vertolking neer dan in ‘Alles moet weg’, waar hij voor het eerst in de gedaante kroop van een alter ego van Tom Lanoye.  Hier is hij ingetogen, stil en lijkt hij heel ver weg te staan van de Lanoye die we kennen van op de podia. Hij is de man die even geen woorden meer heeft voor wat hem overkomt.  Crets kan een straf acteur zijn als hij zich laat regisseren.  Dat zagen we eerder ook al in ‘Groenten uit Balen’, maar even goed in tv-series waar hij het minder van de intensiteit moest hebben, zoals in ‘Amateurs’ of ‘Oud België’.

Artikel hier

 

Geplaatst in Cinema, Oostende | Een reactie plaatsen

Vanochtend bij Bildnis @ De Grote Post deel 2 : Panique Au Village

Indian and Horse try to help their friend Cowboy after he accidentally swallows a piece of space rock and begins to act very strange…

For more information go to http://www.facebook.com/optimumreleasing

Geplaatst in Non classé | Een reactie plaatsen

Vanochtend bij Bildnis @ De Grote Post deel 3 Hans Op de Beeck

The Building’ is a digitally-generated animation film in which the artist sends the viewer on a virtual, nocturnal walking tour of a fictitious, megalomaniacal hospital complex. This hospital has the same mediocre, half-hearted, over-the-top architectural features as the hospitals, shopping malls, health clubs or airports that have shot up like mushrooms all over the Western world. These buildings are designed to accommodate visitors by the tens of thousands at the very least, and therefore radiate a mood of alienation and interchangeability. Strikingly enough, it is precisely these huge, new, impersonal hospital complexes that usually form the background for the most personal and essential moments in life: in a hospital one is born, suffers, comforts, heals and dies. ‘The Building’ does not follow a strict narrative line, but submerses the viewer in the slumbering, nocturnal machine, with the camera switching back and forth between a neutral, observing point of view and the subjective position of the patient.

Zie full version Night Time

Nota : die videos hebben wij niet gezien

Geplaatst in Non classé | Een reactie plaatsen

OOSTDUINKERKSE ZEEKAJAKKER IS VERVUILING KOTSBEU

Al tien jaar gaat Dimitri Vandepoele van North Sea Kayak de zee op met zijn kajak. De laatste twee jaar begon hij bewust foto’s en video’s te maken van de rommel die hij in het water zag drijven: “Veel plastic, maar ook blikjes en één keer zelfs de deur van een koelkast. Als ik kan, neem ik het afval mee met mijn kajak. Maar bij echt grote stukken zijn, dan verwittigen we de kustwacht.”

Met het filmpje (zie onderaan) wil Vandepoele de mensen wakker schudden. “Ook tijdens een strandwandeling kunnen mensen het verschil maken door het vuilnis dat ze tegenkomen, op te rapen.”

Recent kondigde ook Philippe De Backer, staatssecretaris voor de Noordzee, een nationaal actieplan aan voor minder afval in zee en voor een propere Noordzee. Lees hier meer over dat plan.

source

Geplaatst in Non classé | Een reactie plaatsen

Vanochtend bij Bildnis @ De Grote Post deel 1

Benieuwd wat Argos, Centre for Art and Media uit de collectie haalt zondag 26 februari?
Afspraak om 11:00 in het Klasje van Cultuurcentrum De Grote Post met BILDNIS_forum voor kunst !
http://www.argosarts.org/artists.jsp

Enige van de artiesten die getoond werden

Anne-Mie Van Kerckhoven

Anne-Mie Van Kerckhoven is heel sterk geïnteresseerd in de relatie tussen kunst, wetenschap, politiek en sociale thema’s. Haar multimediainstallaties, waarbij ze gebruikmaakt van audio, video, computer en Internet, getuigen van een gewelddadig kleurengebruik en harde technologische materialen die de kijker in een compromitterende positie plaatsen. Van Kerckhoven kijkt naar het obscene in de maatschappij vanuit een vrouwelijk standpunt. Sinds 1995 werkte ze met beelden waarin vrouwen een sleutelrol spelen, waarin ze vraagt waaruit pornografisch plezier bestaat. Haar agressieve beelden drijven op nihilisme. Ze weigert een moraliserend standpunt in te nemen.

On the incestuous gesture of the hero as an androgynous larva, craving a return a twilit room, a calm plain alike, the worship kept silent, drowned out by masked gossipers, ashamed of the song of the caressing black, old electric carnival which once provoked silence, until the tourist pleases himself into a skin of hiss, in mono.

Geplaatst in Grote Post, Kunst | Tags: , | Een reactie plaatsen