1. “De migranten overspoelen Europa!”
De beelden van de aankomende migranten geven misschien de indruk dat ze Europa overspoelen, maar de realiteit is anders. De cijfers spreken voor zich. De meerderheid van de migranten bevindt zich in ontwikkelingslanden. Mensen op de vlucht voor conflicten blijven grotendeels in de buurlanden, die vaak zeer beperkte middelen hebben. Zo verblijven op dit moment 4 miljoen Syrische vluchtelingen in de landen rondom Syrië. 7.6 miljoen Syriërs op de vlucht bleven zelfs binnen de Syrische grenzen.
De lidstaten van de Europese Unie (EU) kwamen in juli overeen om 22.504 vluchtelingen te hervestigen in twee jaar op basis van een aantal criteria (BBP, bevolking, enz.). Dit is een druppel op een hete plaat. De Verenigde Naties zeggen dat er wereldwijd 1,2 miljoen vluchtelingen heel dringend moeten worden hervestigd. Dit zijn 300.000 mensen per jaar voor de komende vijf jaar.
In Italië, Griekenland en Hongarije zijn er tot en met september 2015 160.000 asielzoekers aangekomen, wiens aanvraag moet worden onderzocht. België zou van deze groep iets minder dan 6.000 mensen moeten ontvangen, te vergelijken met een tiende van het Koning-Boudewijnstadion. [3]
| Majid Hussein, 22 jaar, Nigeria“Europeanen denken dat we hier zijn om hen iets af te pakken, maar dat is niet waar. Velen van ons zijn studenten of artsen. We hebben alles verloren en we zullen nooit nog terugvinden wat we vroeger hadden. De migranten in Italië zijn aan hun lot overgelaten. Ze kunnen zich niet wassen en niet eten, behalve als ze in contact komen met organisaties. Als Europa echt gelooft in de waarden van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, moet iedereen op een gelijkwaardige manier van die rechten kunnen genieten. Ik heb geluk gehad, ik heb papieren gekregen, ik werk, ik spreek Italiaans. Beetje bij beetje integreer ik en leer ik de cultuur kennen. Dat moeten we delen, onze culturen.” |
2. “Ze komen onze uitkeringen en ons werk afpakken!”
Niemand krijgt een uitkering puur omdat hij een vreemdeling is. Mensen zonder papieren, die hier dus illegaal verblijven, hebben enkel recht op dringende medische zorgen met uitzondering van minderjarige kinderen in nood. Enkel het statuut van erkende vluchteling (of andere bescherming) geeft recht op een uitkering. Tijdens de asielprocedure heeft de asielzoeker enkel recht op materiële hulp, zijnde onderdak, eten en begeleiding. Hij heeft geen toegang tot de arbeidsmarkt, tenzij de asielprocedure langer duurt dan zes maanden.
Migranten voeren heel vaak laaggeschoolde en zware jobs uit, jobs die niet ingevuld geraken door Belgen. Zelfs met een diploma is het voor hen moeilijk om een beroep te vinden dat past bij hun specialisatie. Bovendien komen migranten nog veel te vaak in aanraking met discriminatie of uitbuiting.
Wanneer migranten werken, dragen ze bij aan onze economie, bijvoorbeeld door belastingen te betalen. Daarnaast remmen ze ook de vergrijzing van onze bevolking. [4]
3. “Immigratie ondermijnt de overheidsfinanciën!”
Integendeel, volgens een rapport van de OESO brengt immigratie gemiddeld zo’n 3.500 euro aan fiscale inkomsten op per persoon per jaar. Door te sparen, te consumeren en belastingen te betalen, dragen migranten bij aan de economie en de publieke schatkist. [5]
In 2014 bedroeg het budget voor het Federaal Agentschap voor de opvang van asielzoekers (Fedasil) slechts 0.15 % van alle uitgaven van de Belgische administratie. De opvang van een asielzoeker kost tussen de 37.7 en de 40 euro per dag. [6] Een groot deel van deze kosten keert terug naar onze economie door de jobs die ontstaan om de opvang te garanderen.
Ook de pogingen om de grenzen te sluiten kosten veel, vooral de bouw van muren met geavanceerde bewakingstechnologie. Tussen 2007 en 2013 besteedde de EU bijna 4 miljard euro aan het migratiebeleid, waaronder de terugkeer van onderdanen van derde landen en grenscontrole. Amper 17% (700 miljoen euro) was gewijd aan asielprocedures.
4. “We worden aangevallen door criminelen en terroristen!”
Dankzij de zoek- en reddingsoperaties kunnen de mensen die aankomen geregistreerd en geïdentificeerd worden op het juiste moment. Maar de mensen die in de gammele bootjes stappen, zijn mannen, vrouwen en kinderen die vluchten voor hun leven, op zoek naar een beter leven. Het zijn geen terroristen. Die reizen zoals iedereen met het vliegtuig, eventueel met valse papieren, of worden geronseld binnen Europa.
Te vaak wordt het onderscheid tussen moslims en extremisten niet goed gemaakt, wat de angst voor moslims alleen maar versterkt. Toch zijn deze extremisten maar een heel kleine minderheid binnen de islam.
5. “Europa is een zeef!”
Integendeel, Europa is een echt fort. Aan de grenzen van Europa zijn overal muren opgetrokken, tussen Turkije en Griekenland, tussen Turkije en Bulgarije, rond de Spaanse enclaves in Marokko en sinds kort ook aan de Hongaars-Servische grens. Prikkeldraad, barrières om af te schrikken, radars, traangaskanonnen, bewegingsmelders: geavanceerde bewakings- en militaire systemen moeten zorgen voor goed bewaakte grenzen. Ironisch genoeg zijn het net deze bewakingsmiddelen die migranten ertoe aanzetten om illegaal binnen te komen. Maar een zeef is Europa niet.
Europa binnenkomen is een echt hindernissenparcours. Elke migrant moet inderdaad een visum krijgen. Toch duurt dit vaak heel lang en is het steeds moeilijker om papieren te krijgen, zowel voor migranten als voor vluchtelingen. De asielprocedures zijn zo steng geworden dat mensen die vluchten voor conflicten soms zelfs niet erkend worden als vluchteling.
6. “Europa moet zijn grenzen versterken om de immigratie en de doden te voorkomen!”
De bouw van muren en hekken zal de komst van migranten niet verminderen, maar zal leiden tot meer doden op zee. Mensen op de vlucht voor conflicten of oorlogen zullen altijd proberen om hun leven te redden, zelfs via levensgevaarlijke routes . Zelfs toen de Italiaanse zoek- en reddingsoperatie Mare Nostrum eindigde, bleven migranten en vluchtelingen aankomen in grote aantallen.
De versterking van deze maatregelen is de oorzaak van veel leed. Door afsluitingen die veilige routes blokkeren, door strengere bewaking en door de inzet van veiligheidstroepen, zijn migranten gedwongen om gevaarlijkere routes te nemen, soms met tragische gevolgen. Vrouwen, mannen en kinderen verdrinken in zee of stikken in vrachtwagens. Het is dus juist het EU-beleid dat aan de basis ligt van de doden op zee. Het is goed dat de EU de reddingsoperaties heeft versterkt, maar zolang er geen veilige en legale manieren zijn om Europa te bereiken, zullen vluchtelingen en migranten gedwongen zijn om gevaarlijke paden te kiezen om hun leven te redden.
7. “Migranten en vluchtelingen ondernemen gevaarlijke reizen omdat ze ervoor kiezen of omdat ze niet beter weten! “
Migranten en vluchtelingen moeten hun land ontvluchten voor hun leven. Bij gebrek aan veilige en legale manieren om Europa te bereiken, kunnen ze niet anders dan via gevaarlijke wegen te zoeken naar een beter leven voor zichzelf en hun gezin.
Volgens de statistieken is de meerderheid van de mensen die aankomen via de zee op de vlucht voor oorlog, conflict, vervolging, foltering of doodsbedreigingen. In 2013 kwam 63% van de mensen die de Middellandse Zee overstaken uit Syrië, Eritrea, Afghanistan en Somalië, landen geteisterd door conflicten en massale schendingen van de mensenrechten. In 2014 waren de Syriërs en Eritreeërs goed voor meer dan de helft van de ongeveer 170.000 mensen die Italië bereikten via de zee. Dezelfde vaststelling geldt voor de eerste maanden van 2015.
8. “De uitbreiding van de zoek- en reddingsoperaties zal mensen aanmoedigen om de oversteek te wagen.”
Niets bewijst dat de zoek- en reddingsoperatie een aanzuigeffect hebben. Het aantal vluchtelingen en migranten nam zelfs toe nadat Italië de reddingsoperatie Mare Nostrum stopzette in oktober 2014, wat de oversteek dus nog gevaarlijker maakte. Meer dan 41.470 mensen zijn al in Italië aangekomen over zee tussen januari en mei 2015. De meeste mensen willen gewoon kost wat kost vluchten uit een extreem moeilijke situatie naar een veiligere plek, zelfs met gevaar voor eigen leven. Velen hebben geen andere keuze dan de oversteek te wagen.
9. “De vernietiging van de schepen is een goede zaak! “
Het is niet duidelijk hoe overheden de schepen zouden kunnen vernietigen voordat ze worden gebruikt door de smokkelaars, zonder de vluchtelingen en migranten in gevaar te brengen. Tienduizenden migranten en vluchtelingen zouden zo komen vast te zitten in een gewelddadige conflictgebied. Deze acties zouden ook de schepen en vliegtuigen kunnen inzetten die de EU anders zou gebruiken om mensen op zee te redden. En dit alles zou mensen kunnen dwingen om nog gevaarlijkere manieren te zoeken om het Fort Europa binnen te komen.
Gelijkaardige situaties (bootvluchtelingen in Azië aan het einde van de oorlog in Vietnam) toonden aan dat de smokkelaars na de vernietiging van de boten gewoon nog gevaarlijkere vloten bouwden.
10. “Hoe dan ook, ik kan niets doen! “
U kunt onze petitie tekenen op onze website https://www.aivl.be/sos-europa en ze verspreiden via je sociale netwerk. Samen kunnen we bewijzen dat Europeanen niet tolereren dat de Middellandse Zee een kerkhof wordt. De verhoging van het budget en van de middelen van Frontex en de uitbreiding van de interventiezone zijn stappen in de goede richting, maar ze zijn niet genoeg. We blijven druk uitoefenen op de Europese leiders zodat ze een eind maken aan deze situatie die mensen laat lijden en sterven aan de grens – op zee of op het vasteland.
[1] De cijfers in dit rapport komen uit onze verschillende rapporten die gepubliceerd warden sinds 2012.
[2] Bron : http://www.unhcr.fr/55e45d87c.html
[3] Bron: Onze rapporten over SOS Europa : https://www.aivl.be/sos-europa en UNHCR : http://www.unhcr.org/pages/4aae621d3b0.html (« Personnes déplacées internes »), http://www.unhcr.fr/55e0a7afc.html (« Plus de 300 000 traversées clandestines en Méditerranée pour 2015, dont 200 000 arrivants en Grèce »), http://www.unhcr.org/55f2dafc6.html (« UNHCR urges full and swift implementation of European Commission proposals on refugee crisis »), http://unhcr.org/556725e69.html (« Rapport Le monde en guerre »)
[4] Bronnen : CIRE et Fédasil
5] Zie ook de studie van Xavier Chojnicki
[6] Bron: CIRE
| Korte woordenlijst
Een migrant is iemand die om verschillende redenen zijn land verlaat om elders te gaan wonen, tijdelijk of permanent. Sommige mensen migreren vrijwillig, anderen zijn gedwongen door oorlog of vervolging.
Een asielzoeker is een persoon die zijn land heeft verlaten op zoek naar internationale bescherming, maar die de status van vluchteling nog niet heeft gekregen. Tijdens de asielprocedure mag hij niet met dwang worden teruggestuurd naar zijn land. Bovendien mag niemand worden teruggestuurd naar zijn land als zijn leven of zijn vrijheid er in gevaar is (het non-refoulement-principe).
Een vluchteling is een persoon die zijn land ontvlucht uit vrees voor vervolging vanwege zijn ras, nationaliteit, identiteit, politieke overtuiging of sociale groep, en wiens regering niet meer wil of kan instaan voor zijn bescherming. In tegenstelling tot de asielzoeker, is de vluchteling al erkend. [2] |
bron :
Ze waren allemaal omgewaaid want hij had ze te licht gemaakt en niet op de wind gerekend. Zeshonderd kruisen. Zeshonderd kruisen uit piepschuim. Soms kan één man wél het verschil maken of zich doen opmerken. In de Zuid-Bretonse stad Sainte-Anne-d’Auray vond een landbouwer het nodig om aandacht te vragen voor de naar schatting zeshonderd Franse vakgenoten die het voorbije jaar onder druk van de lamentabele economische omstandigheden waarin ze de kop boven water moeten proberen te houden een eind aan hun leven hadden gemaakt. Dat zijn zeshonderd kruisen die hij op het ruime plein voor de kathedraal had geplaatst, waren omgewaaid, verhoogde in zekere zin nog hun expressiviteit. Het was een indrukwekkend signaal – misschien was het wel geïnspireerd op een gelijkaardige actie, een tijd geleden in onze Westhoek, toen David Van Reybrouck, ook met kruisen, aandacht vroeg voor het feit dat die sombere kleistreek een van de hoogste suïcideratio’s van heel Europa heeft. De ‘initiatiefnemer’ sprak in de microfoon die hem werd voorgehouden: ‘Er is nooit aandacht voor omdat ze niet allemaal op dezelfde dag zelfmoord plegen. Zoals een vliegtuigcrash altijd het nieuws haalt terwijl er diezelfde dag een veelvoud van het aantal mensen dat daarbij is omgekomen sterft in het verkeer. Nu eens één, dan drie dagen niets, dan twee op een dag: die zichzelf dodende boeren halen de pers niet. Maar als je ze allemaal zou samentellen…’ Een vrouw werd ook om haar mening gevraagd. Zij had het over de velen die mislukten in hun poging en zwaar verminkt verder moeten.
Oostende 