Witte Rozen deel 2

De dichter and schrijver Hoshang Ose

hoshang

De laatste getuige

 

Deze nacht;

Vijfduizend jaar geleden zijn voorbij gegaan  

aan de dodelijke aanslag

op mijn wezen.

 

Damascus leunt met haar rug tegen mij aan.

Ik leun met mijn rug aan

tegen de roep van Abel.

 

Vrijfduizend jaar lang,

Snijden de messen van het noorderwind

in mijn botten.

Diep in mij is een kokend ochtend.

Het bloed van jasmijn en anjers

duwt mij omver,

overspelt me bijna.

 

Waar is Noah?!

Ik zie geen enkel teken van hem,

van zijn ark in de horizon.

 

Ik schik bijna van het leven.

Ik schik bijna van de dood.

 

Mijn God …

Waarom heeft u mij geschapen als de berg Qasioen, de berg van Damascus?

Is het om getuige te zijn van deze slachtingen?

 

Ik verlang naar de dood, zodat niemand overblijft

om het verhaal van de slachting

aan het zwijgende tijd

kan vertellen.

 

vervolg en einde

Advertenties

Over annie goossens

Oostende Terminus na een zwervend leven. Terug naar mijn west-vlaamse roots en het ontdekking van mijn oorspronkelijke taal
Dit bericht werd geplaatst in culture, Festival, Gedichten en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s