Beste vrienden,
Het vluchtelingenthema beroert sinds enkele weken de publieke opinie. Nu zijn de aanslagen in Parijs er bijgekomen. Op bussen en trams hoor je constant dat ene gespreksonderwerp. Op radio en TV proberen opiniemakers de problemen te schetsen en contexten te duiden. Maar de mening van Jan met de pet wordt voornamelijk gekenmerkt door twee dingen: angst en onwetendheid. Het is zelden een standpunt dat getuigt van mededogen of compassie voor de honderdduizenden die hun hele hebben en houden in één koffer meenamen en een vernielde stad, een vernield land, een job en familie achterlieten. Zij verlieten steden als Bagdad of Kaboul of Afrikaanse regio’s waar aanslagen en terreur zoals in Parijs dagelijkse kost zijn. Ze verlieten Syrië waar de president zijn eigen bevolking bombardeert. Deze oorlog duurt al jaren en Europa keek de andere kant op. Daar betalen we nu de prijs voor.
Ik ben de paarse regering Verhofstadt nog altijd dankbaar dat ze zich niet lieten meeslepen in het Bush – Blair avontuur in Irak. De Belgen bleven thuis. Deze oorlog heeft het Midden-Oosten ontwricht en is de rechtstreekse oorzaak van de vluchtelingenstroom. Moge de geschiedenis hard oordelen over Bush en Blair.
De armoede in Afrika, die vaak structureel bestendigd wordt, samen met de terreur van de radicale islambewegingen zoals Boko Haram, is de oorzaak van de vluchtelingenstroom uit Afrika. Het ineenstorten van het regime in Libië heeft letterlijk de kust vrijgemaakt voor bootvluchtelingen “geholpen” (sic) door malafide mensenhandelaars. Van dat alles dragen we nu de gevolgen.
Maar de meeste mensen maken geen onderscheid tussen oorlogsvluchtelingen, economische vluchtelingen, asielzoekers en migranten ( hier heet je trouwens migrant tot in de xste generatie). Alles wordt op één hoop gegooid. En de taal die daarbij gebruikt wordt is niet altijd fraai. Op de sociale media staat de goorste praat. Men blijkt te vergeten dat het om mensen gaat. Praat, die voordien enkel aan de toog te horen was, wordt nu met een megafoon over de hele aardbol getoeterd.
In 1940 vluchtten talrijke Oostendenaars naar Engeland en Frankrijk. ze werden er opgevangen. In 1956 ontvluchtten talrijke Hongaren hun land toen de opstand tegen de Russische dictatuur bloedig werd onderdrukt. We ontvingen deze politieke vluchtelingen. De heer Orban is dat vergeten. De heer Orban kent trouwens weinig geschiedenis: hij vreest voor de “eigenheid” van Europa. De Hongaren (of Mayaren) zijn afkomstig uit de steppen van centraal Aziê; Hun taal is niet eens een Indo- Europese taal. Eigenheid??? De tentoonstelling Anatolya, die we op 8 november in Bozar bezochten gaf een schitterend overzicht van de diverse perioden waarin de migratie zijn hun stempel drukte op Anatolië en zijn geschiedenis. Migratie is van alle tijden. Duizenden arme Vlamingen, Italianen en Ieren trokken naar Amerika.
Maar dat onze samenleving er niet eenvoudiger op wordt, hoeft geen betoog. De problemen zijn niet te minimaliseren en zullen daadkracht vergen.
En toch samen-leven is wat we zullen moeten doen. Moet men angst hebben dat de sociale zekerheid ondermijnd wordt? of bieden jonge migranten, precies een oplossing voor de vergrijzing – zoals Angela Merkel in Duistland beweert ?
Een ding kunnen we leren uit de geschiedenis van het Willemsfonds: het Willemsfonds streed voor de ontvoogding van de Vlaming door het aanreiken van boeken. Het zorgde voor een intellectuele ontplooiing en ontvoogding. Dit moeten we nu aan de migranten bieden: scholing en ontplooiing.
Vandaag stimuleren we vanuit onze liberaal-vrijzinnige visie op de wereld, de persoonlijke groei van elk individu en werken we mee aan de uitbouw van een democratische, interculturele samenleving.
Teneinde onszelf immuun te maken voor de foute info en racistische praat op facebook en dergelijke, organiseren we lezingen die ons in staat moeten stellen op basis van juiste info ons een mening te vormen. De causerieën van het voorjaar zijn dan ook een must voor elkeen die kritisch wil denken!
Sonja De Craemer, voorzitter van het Willemsfonds Oostende link
Oostende 
